Καλή Χρονιά βρε παιδιά!

Όλες τις ευχές σε όλους αν και λίγο τελευταία στιγμή αλλά τουλάχιστον όχι αργά!

Το ανατριχιαστικό στολισμένο δεντράκι είναι από αυτή τη βιτρίνα! Τελικά έχει πολύ άποψη αυτό το μαγαζί στο Κολωνάκι!

Δύο προτάσεις για καραγκιόζικα δώρα της τελευταίας στιγμής!

Ομπρέλα - παπί για να τραβήξετε τα βλέμματα, να κερδίσετε τις εντυπώσεις, να γελιοποιηθείτε, οτι θέλετε!

Μπουφανάκι αντρικό οτι πρέπει για τους άντρες που θέλουν οδηγίες μέχρι βλακείας! Ουγκ!

Αυτά τα σαχλά από μένα.

Επι της ουσίας πολλές πολλές ευχές για υγεία, αγάπη και λεφτουδάκια ζεστά ζεστά! χιχι!

Και να φάτε και να πιείτε και νηστικοί να κοιμηθείτε!

Καλή Χρονιά!

Δονούσα Style

Στο καπάκι από Αμοργό πήγα για 2 μέρες στη Δονούσα. Και να το κάνετε και σεις άμα πάτε καθώς όλα τα νησάκια των λεγόμενων Μικρών Κυκλάδων (βλέπε Κουφονήσια, Σχοινούσα, Δονούσα, Ηρακλειά) απέχουν το πολύ μια ώρα από τα γύρω νησιά (Ίος, Νάξος, Αμοργός).

Γενικά, τα νερά στη Δονούσα είναι τρομερά!

Η βασική παραλία Σταυρός. Απλά ειδυλλιακή.

Ο Κέδρος. Θέλει περπάτημα κανά 20 λέπτο, είναι γεμάτος με ελευθεροκαμπίστες (από το κάμπινγκκκ βγαίνει αυτό!) και είναι θεικός.

Οι επιλογές για διασκέδαση στη Δονούσα μετριούνται σε λιγότερο από 2 δάχτυλα, μην πω σε 1, αλλά εκεί ήταν για μένα και η τεράστια έκπληξη!

Φάτσα στην παραλία του Σταυρού, υπάρχει ένα Παραθαλάσσιο Διασκεδαστήριο (δείτε στη φωτό), το Corona Borealis, το οποίο είναι ανοιχτό όλη μέρα και το βράδυ μέχρι τις 3 τουλάχιστον.

Μέσα από το παραθύρι που βλέπετε στη 2η φωτό παίζει το βράδυ ο dj, πολύ αστείο!

Το σοκ εκεί ήταν οτι ο dj (μεσήλικος κοτσιδάκιας) του οποίου τα παπούτσια θα τιμήσω στη συνέχεια (ως πολύ ψαγμένα), έπαιζε τρομερές μουσικές, κυρίως το βράδυ, με τον κόσμο, που έτσι κι αλλιώς εκεί είναι πολύ freestyle - alternative, να σεληνιάζετε όπως θα δείτε στα 2 video (στο 2ο θα χρειαστεί να στρίψετε λίγο τα κεφαλάκια σας). Δεν το περίμενα να ακούσω τέτοιες μουσικές σε ένα νησάκι τόσο μικρό και απόμερο όσο η Δονούσα. Ούτε ένα σκυλοτράγουδο. Εύγε!

Τα video:

Η Αμοργός και τα άλλα

Η Αμοργός είναι ένα πανέμορφο νησί, και λίγα είναι αυτά που θα καταλάβετε από τις φωτογραφίες. Αν το αποφασίσετε να πάτε όμως, σας έχω τρεις βασικές συμβουλές. Θα μείνετε Αιγιάλη, θα χρειαστείτε αυτοκίνητο έστω και για 3 - 4 μερούλες και θα χρειαστείτε σίγουρα ένα καλό πανωφόρι γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα πιάσουν οι αέρηδες! Όλα τα άλλα αφήστε τα στο νησί και θα έρθουν μόνα τους!

Αιγιάλη

Θολάρια - Καλή Καρδιά

Θολάρια - Καλή Καρδιά

Αιγιάλη

Ηλιοβασίλεμα στην Αιγιάλη

Ζωγραφιά της άγνωστης (σε εμένα) Αναστασίας Πάσσαρη (στις 4 4 07) στο βιβλίο επισκεπτών του μπαρ "Γιασεμί" στη Χώρα.

Λεβρωσσός

Κάπου στην Αμοργό

Αιγιάλη

Desperados, η μπύρα (με τεκίλα) ανακάλυψη για μένα αυτό το καλοκαίρι, στο μπαρ "Άμμος" της Αιγιάλης (θα τη βρείτε και στις 45 Μοίρες στο Γκάζι).

--------------------------------------------------------------------------------------

Και στα δικά μας, τα γνωστά, κατά την αναχώρηση από το λιμάνι του Πειραιά (σημειώσατε 29 Ιουλίου, που σημαίνει, ντάλα ζέστα) παρατηρήθηκαν κάποιες εξωγήινες εμφανίσεις που εκτός των άλλων περιελάμβαναν γουνάκι στην παντόφλα (!!!) και μάλλινη χοντρή ζακέτα (ήμαρτον).

Τέλος, είχαμε τον πιο αηδία τύπο του καλοκαιρίου. Σκατόφατσα, αλά βλάχος ελληνάρας, με γυαλί Ωνάση, και άσπρο, πετσετέ, τύπου σορτς κολλητό μαγιό, συνοδευόμενος από την ξανθιά, κακοσούλουπη, κακασχημέξ και εντελώς β, wannabe γκομενα του, να διαβάζει αραχτός και light για κανά τρίωρο το Playboy και μετά να μπαίνει χεράκι χεράκι με τη μανδάμ για βουτίτσα... Μπλιάχ, υπόκοσμος!

Δύσκολα τα πράματα

Έξω τα πάντα καίγονται, επίσης μέσα μας νομίζω όλοι καιγόμαστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και οι διακοπές πάει, τελείωσαν... Πολύ θα δυσκολευτώ να πάρω μπρος πάλι, το λέω να το ξέρετε!! Θα πέσει πολύ σφίξιμο!

ΟΥΦ ΟΥΦ ΟΥΦΦΦ

Synch Fest 22_7

Πήγα synch την Κυριακή και ξέρω ξέρω, αν σας μιλήσω για άλλη μια συναυλία θα κάνετε εμετό! Αλλά οκ, για κανά μήνα περίπου θα ησυχάσετε από αυτά από μένα τουλάχιστον!


Σα πρώτο σχόλιο να πω οτι ήταν πάρα πολυ όμορφη η αίσθηση του να διασχίζεις σοκάκια σε ένα πολύ industrial αισθητικής χώρο, σα να είσαι σε νησάκι στις Κυκλάδες (σας έρχομαιιιι), και να σκας σε διάφορες μουσικές σκηνές. Να μπαίνεις σε κλειστούς χώρους και να γίνεται λε πανίκ, σα σε κλαμπ, ενώ έξω είναι μέρα. Η Τεχνόπολις είναι μια χαρά για τέτοια event.

Επίσης, τη μια μόνο μέρα που πήγα όλα φάνηκαν να δουλεύουν ρολόι. Και αυτό αξίζει να το αναφέρει κανείς. Κανένα παρατράγουδο, παρά τα πάμπολλα stages, ενώ τα συγκροτήματα σκάγανε στην ώρα τους και σε ανύποπτη στιγμή.

Καταρχάς είδα !!! Ναι σας λέω, είδα !!!! Τι;; Τι είδα;;; Μα τους !!! Διαβάζεται "Chk Chk Chk" (Τσκ τσκ τσκ) και γενικά είχα ακούσει κομμάτια μόνο από το κουλό site τους. Ήταν απλά φανταστικένιοι. Δυο τραγουδιστές: μια μαύρη - μπόμπα (kinder έκπληξη) με τρομερή φωνή και έναν άλλο που είχε τρομερή σκηνική παρουσία, κάτι φιγούρες πολύ τρελιάρικες, τις ξεπατίκωσα να τις κάνω τώρα στις διακοπές να γελάμε. Δεν χρειαζόταν να ξέρεις κανένα κομμάτι, πολύ ξεσηκωτικοί. Άκου αυτό και αυτό αν κάνεις κέφι.

Επίσης είδα Fisherspooner. Τι να πω, πολύ όργιο το συγκρότημα, τίποτα το συνταρακτικό πέρα από τα μπούτια του τραγουδιστή και 2 χιτ που έπαιξαν προς το τέλος. Είχαν και μια ομάδα χορού να τους συνοδεύει στη σκηνή, με κάτι κολάν που έφταναν μέχρι το λαιμό.. πολύ σέξυ.. αυτό το θέμα με το χορό πάνω στη σκηνή, δεν ξέρω, θέλει προσοχή, είναι ικανό να καταστρέψει ένα συγκρότημα. Δηλαδή οκ, γινόταν βαβούρα και αυτό ήταν αν μια τι άλλο καλό από άποψης ενέργειας, αλλά όχι και να νομίζεις οτι είσαι σε τσίρκο..

Και από κόσμο, ήταν φουλ γεμάτο με ατομάκια, δε πήγαινε άλλο δηλαδή! Πολύ ψαγμένες γκόμενες, άλλες με patchwork ζώνες, άλλες με πιστόλια (!) στις γάμπες, άλλες αμαζόνες, άλλες με σέξυ ψηλοτάκουνα πέδιλα. Οτι γουσταίρνει η ψυχή του καθενός.

Τοπ οφ δε τοπ εμφανίσεις: Ο νεαρός και η νεαρά. Μάλιστα βρίσκονταν πολύ κοντά στο χώρο, αλλά νομίζω σε διαφορετικές παρέες. Δεν ξέρω τι σκέφτηκαν όταν αντίκρισαν ο ένας τον άλλο. Μίσος ή έρωτα; Ειδικά η κοπέλα, τι να πω.. Το κολάν αυτό, ούτε τις απόκριες δε θα το έβαζα, ακόμα και αν το θέμα ήταν "όστρακα και αστερίες" και μου έδιναν και δώρο 100 ευρώ..

Το τιγρέ αντρικό παπούτσι συνελήφθη εν αγνοία μου, το είδα μετά.. Σας λέω είχε πολύ πράμα!

Και τέλος, άκουσα το live του LarryGus στο Synch, στον M.Hulot, και σκυλοζήλεψα! Πρέπει να ήταν πολύ τέλεια! Κατεβάστε το, θα εντυπωσιαστείτε!

Senorita???

Πάει και αυτό. Και το λέω με την έννοια του οτι τα καταφέραμε. Χωρίς (πολλά) καραγκιοζιλίκια και ευτράπελα. Δώσαμε μια πολύ καλή εικόνα ως κοινό στη χτεσινή συναυλία των James.

Η σκηνή που είχε στηθεί.

Η Tori Amos, εμφανίστηκε μέσα στη ζέστη, παρόλα αυτά ήταν απλά συγκλονιστική. Δεν την είχα σε καμία υπόληψη, τη θεωρούσα βαρετή, ωστόσο όσο την έβλεπα live θυμάμαι οτι είχε κολλήσει η λέξη "εμπνευσμένη" στο μυαλό μου. Φοβερή σκηνική παρουσία παρά το οτι ήταν συνέχεια στο πιάνο, απίστευτη φωνή και πραγματικά είναι απορίας άξιο τι είχαν κατά νου οι διοργανωτές όταν αποφάσιζαν να τη βγάλουν να τραγουδήσει στις 7 το απόγευμα ντάλα μέρα.. Και πάλι κυρία όμως η Tori!

Οι Air βγήκαν πιο μετά, ίσως στην καλύτερη ώρα της συναυλίας, από άποψης ζέστης και συνθηκών. Πολύ καλοί στις εκτελέσεις αλλά πολύ συγκρατημένοι, πολύ elegant, πολύ merci beaucoup κλπ κλπ. Ήμασταν που ήμασταν έτοιμοι να λιποθυμήσουμε χωρίς νερό (που να περιμένεις 40 λεπτά στην ουρά - αίσχος) , δε βοήθησαν καθόλου για να την παλέψουμε μέχρι να βγουν οι James.

Περιμένωντας για τους James που εμφανίστηκαν κατά τις 10 και μισή, το κοινό έπαιξε με την μπάλα σπόνσορα, που ευτυχώς δεν έφτασε ποτέ από πάνω μου γιατί θα μου προκαλούσε πανικό!

Και βγήκαν, και τα είπαν και ήταν καταπληκτικοί. Και ο Tim Booth ήταν πάρα μα πάρα πολύ καλός, με την κλασική του ανατολίτικη και περιστροφική κινησιολογία. Σε μια φάση μου ήρθε έκλαμψη οτι μου θυμίζει απίστευτα τον Γκάντι!! Και έκανε τη βόλτα του και αυτός πάνω στους ώμους του κοινού και ανέβασε 10 ατομάκια από το κοινό στη σκηνή για να χορέψουν σε ένα κομμάτι που τα έσπαγε αλλά δεν ξέρω ποιο ήταν (κανείςς;;;)!

Τα κομμάτια που έπαιξαν ήταν πολύ καλά επιλεγμένα και ακούσαμε και 2 ή 3 ακόμη υπό επεξεργασία καινούργια τραγούδια που μου άφησαν πάρα πολύ θετική εντύπωση για πρώτο άκουσμα.

Τεράστιο φάουλ: Δεν έπαιξαν το Senorita. Αδικαιολόγητο. Αδικαιολόγητο. Αποτελεί αιτία τσακωμού! Ταΐστε το λαό που πεινάει γαμώτη μου!

Να τα και τα μοντελάκια μας!

Oh My God I Cant Believe It

Με καρδιά ψαριού που τρέμει ξεκίνησα χτες να πάω στο Ελληνικό για να δω τους Kaiser Chiefs. Αυτή τη φορά μπορούσες να μπεις από την παραλιακή και αυτό και μόνο αποτέλεσε ένα πρώτο σημάδι οτι όλα θα πάνε καλά. Αν και το είχα το προαίσθημα, δεν περίμενα οτι θα δω ένα τόσο απίστευτο live!

Μπαίνοντας στις εγκαταστάσεις πας λίγο στα χαμένα, σα να περιπλανιέσαι στην έρημο και με μόνο οδηγό τα αυτάκια σου για να εντοπίσεις από που στο περίπου έρχεται η μουσική ώστε να... χαράξεις πορεία. Ευτυχώς, πήρα από πίσω τον ξενόφερτο κύριο από κάτω που μάλλον είχε αναλάβει χρέη leader - αρχηγού ;)))

Στη σκηνή έπαιζαν οι Good Shoes και είπα να τους βγάλω μια φωτό έτσι μόνο και μόνο γιατί πολύ γουστάρω το όνομα τους! Αν τους έλεγαν και "Nice Shoes" θα με άρεσαν ακόμα πιο πολύ (ε, είμαι λίγο όργιο). Μικρούληδες ήταν και έπαιζαν σε στύλ καθαρά επηρεασμένο τόσο από Kaiser Chiefs όσο και από Αrtic Monkeys.

Μετά βγήκαν οι Long Blondes με μια τραγουδίστρια ηφαίστειο μέσα σε ένα κολλητό και πολύ σέξυ κόκκινο φόρεμα με μαύρες λεπτομέρειες! Θεωρώ οτι ήταν οτι πρέπει για να ζεστάνουν και να ξεσηκώσουν το κοινό λίγο πριν τους Kaiser. Εδώ να σημειώσω οτι το κοινό ήταν πολύ λίγο, τουλάχιστον για αυτό που περίμενα εγώ, και ευτυχώς όχι τόσο μικρής ηλικίας όσο νόμιζα οτι θα είναι!

Για ότι ακολούθησε έχω να πω οτι έμεινα άφωνη. Μετά τη συναυλία δηλαδή, γιατί ξεπατώθηκα να γκαρίζω. 11 και βάλε ήταν η μεγάλη στιγμή! Μπήκαν και με τη μια μας πλάκωσαν στα Every Day I Love You Less And Less.. Και από το πρώτο κομμάτι φάνηκε το πανυγήρι που θα ακολουθούσε.. Ο τραγουδιστής, Ricky Wilson, δεν περίμενε ούτε ένα τραγούδι για να πέσει στους ώμους όσων βρίσκονταν μπροστά στο κοινό (βλεπέ 1η φωτό κάτω). Ήταν τέτοια η ενέργεια που είχε, λες και μόλις πριν από 1 λέπτό τραγουδούσε ήδη σε κάποιο άλλο stage.

Η βραδιά είχε πολλές θεϊκές στιγμές με τον Ricky να καβαλάει τις σιδεριές μέχρι ψηλά για να τραγουδήσει (βλέπε 2η φωτό κάτω) καθώς και να εξαφανίζεται από τη σκηνή άνετος και ωραίος και να πηγαίνει μέσα από το κοινό με τα πόδια μέχρι τα μπαρ που βρίσκονταν στα άκρα της αρένας και να ανεβαίνει πάνω σε έναν από τους εκεί πάγκους για να απολαύσει μια γουλιά μπύρα. Μετά επέστρεψε κύριος στη σκηνή, ενώ η μπάντα συνέχιζε να παίζει περιμένοντας τον!

Μια άλλη τρομερή στιγμή ήταν όταν ο Ricky φάνηκε να καλεί κάποιον από το κοινό μπροστά να ανέβει στη σκηνή. Και ξαφνικά, βλέπουμε ένα ολόγυμνο παλικάρι μόνο με το βρακί του και εντελώς εκστασιασμένο να ανεβαίνει στη σκηνή (βλέπε 1η φωτό από κάτω)! Τον έβαλε ψηλά δίπλα από το ντράμερ και συνέχισε να τραγουδά. Το παλικάρι έμεινε για περίπου 2 κομμάτια εκεί πάνω έχοντας χάσει στην κυριολεξία την μπάλα, καλά όχι οτι δεν την είχε χάσει από πριν, χοροπηδώντας και χορεύοντας. Σε κάποια φάση άρχισε να ντρέπεται οπότε έβαλε και μια μπλούζα (2η φωτό). Όταν κατέβαινε από τη σκηνή και μάζευε τα ρούχα του ο Ricky έπιασε και του έδωσε και τη μια κάλτσα του. Μιλάμε δεν παίζεται ο τύπος.

Ένα άλλο πολύ τρυφερό στιγμιότυπο ήταν επίσης όταν είδαμε το Ricky να αφήνει κάπου στη σκηνή ένα σουτιέν που μόλις του έδωσε κάποια από το κοινό!

Το πρόγραμμα που κάναν και οι επιλογές των κομματιών ήταν κατά τη γνώμη μου άψογες. Παλιός και νέος δίσκος σε πολύ καλές αναλογίες, όλοι πρέπει να έμειναν ικανοποιημένοι. Ο ήχος δεν ήταν και τέλειος αλλά και πάλι κερδίζαν στα σημεία. Ειδικά το τέλος στο ανκορ, που μας άφησαν με το Oh my God, τι να λέμε, speechless. Για μένα, το καλύτερο κομμάτι τους!

Και για το τέλος μερικές φωτογραφίες από τα κλασικά μου καμμένα κολλήματα. Να σημειώσουμε οτι το παλικαράκι στα αριστερά το είδα από το τραμ στο ύψος του Φαλήρου και αμέσως κατάλαβα οτι πήγαινε για τη συναυλία. Το ντύσιμο είναι σκέτος Ricky.

Αν πρέπει να πούμε κάποια μείον που είχε η βραδιά ήταν:

1. Τα συνεχώς προβληματικά μικρόφωνα που έπρεπε να αλλάζει ο Ricky, ευτυχώς χωρίς να χρειαστεί να ξενερώσει και να μας αφήσει σύξυλους.
2. Αυτή η ελεεινά ηλίθια συνήθεια να εκσφενδονίζονται μπουκάλια (έστω νερού αλλά όχι και ολόκληρη μπύρα γαμώτη μου) .
3. Η σκόνη από το δάπεδο που προς το τέλος και κυρίως όταν φεύγαμε γινόταν λίγο αποπνικτική.

Και του χρόνου με υγεία και χαρά!!!!

Σαν με κοιτάς!

Εκείνος: (Την είδα και σταμάτησε ο χρόνος. Ναι αυτή είναι, η γυναίκα που στοίχειωνε τόσα χρόνια τα όνειρα μου. Δεν μπορεί να είμαι τόσο τυχερός. Φοράει και αυτά τα υπέροχα παπούτσια που όταν την είχα ονειρευτεί με είχαν μπερδέψει, νόμιζα οτι είναι εξωγήινη, από άλλο πλανήτη. Τη βρήκα και πρέπει να της μιλήσω, πρέπει!)


Εκείνη: (Ωχ, τι θέλει αυτός ο παλιόβλακας από πίσω μου. Κάθε καμμένο παλικάρι με παίρνει από πίσω και γω πρέπει να του δώσω σημασία. Ευτυχώς που είμαι κεντρικά και είναι μέρα, το πολύ πολύ τον κάνω ρόμπα και φεύγω κυρία.)

Εκείνος: "Ε, συγγνώμη κοπελιά, συγγνώμη δηλαδή που ενοχλώ, αλλά να.. ε, να νομίζω πως σε ξέρω, δηλαδή.. θέλω να πω, σε έχω δει στα όνειρα μου.. Είμαι σίγουρος δηλαδή... τι να λέμε...ε τώρα που σε βλέπω και από κοντά εσύ είσαι!"

Εκείνη: (Για να δω.. μμ τώρα που τον βλέπω από κοντά, δεν είναι και άσχημος. μμμ, καλό κομματάκι, μαύρος μαύρος, με την καγκουρόφατσα του, έτσι όπως τους γουστάρω.. ίσως λίγο κοντός, αλλά δε βαριέσαι... Ωπ, και τι βλέπω, αθλητικό παπουτσάκι με φοβερή κάτασπρη καλτσούλα! Πωπω με έφτιαξε τώρα, μιλάμε οτι ο τύπος τα σπάει!) "Και για πες μου, τι φόραγα και κυρίως τι έκανα στα όνειρα σου...................;;;"

Εναλλακτικός τίτλος: Το Ζευγάρι της Χρονιάς

Ζέστα, μα πολύ ζέστα!

Το ΠΣΚ που πέρασε είχε πολύ μουσική, πολλές συναυλίες και πολύ, μα πάρα πολύ ζέστη!

Στη σκηνή της Γιορτής της Μουσικής στο Σύνταγμα, οι "An Orange End", όχι κάτι πολύ εντυπωσιακό. Όμως ήταν οι τυχεροί που εμφανίστηκαν μόλις είχε αρχίσει να πέφτει ο ήλιος, οπότε και η ζέστη ήταν λιγότερη και είχαν το πλεονέκτημα του ομολογουμένως ανέλπιστα όμορφου φωτισμού! Νωρίτερα, είδα τους Liarbirds που μου άρεσαν πάρα πολύ (λίγο παλιός ήχος, αλλά πολύ χαρουμενί και καλοκαιρινοί) και τους Common Sense που είχαν μια καταπληκτική τραγουδίστρια. Και οι δύο ήταν πάρα πολύ καλοί live και ο ήχος ήταν άψογος!

Πολύ καπέλο και στυλ έπεσε.. Προσοχή στο πέδιλο του αριστερά παλικαριού..

Σκεφτόμουν, με πολλούς συνειρμούς, οτι το παιδί εδώ μπορεί και να το λέγαν Αχιλλέα (σπαθί προς πτέρνα, χτύπημα, αχίλλειος πτέρνα, ναι, θα τα ξαναρχίσω τα χάπια γιατρέ, χαχα) . Ε τώρα, η μανδάμ από δίπλα... ανήκουστο.. σοσονάκι με τσόκαρο;;;;;;;;;; με τέτοια ζέστη;;;;

Και για το τέλος, μερικές φωτό από το πσκ, ενδεικτικές της ζέστης. Οι δύο αριστερά σε συναυλίες στο Σύνταγμα και την Κλαυθμώνος και η δεξιά στο Hoxton, ω ναι!

Ιούνιος είναι ακόμα είπαμε ε;;;;

FINAL 5

Συναυλιακός πυρετός φέτος το καλοκαίρι! Και εκεί που νόμιζα ότι μπα, τίποτα δε με ψήνει, συνειδητοποίησα ότι γίνεται χαμός και δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω!

Οι GogoSelections για αυτό το Summer κατά σειρά εμφάνισης (το κατά σειρά προτίμησης δεν το ξέρω, σας είπα, είμαι μπερδεμένη) έχουν ως εξής:

1.	16 Ιουνίου (Σάββατο)	EJEKT FESTIVAL 2007: BEASTIE BOYS, MADNESS, UNDERWORLD	Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Ελληνικού,Γήπεδο Baseball	60 e
2.	29 Ιουνίου (Παρ)	CocoRosie, Mary And The Boy	Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου	25, 30/35 e
3.	9 Ιουλίου (Δευ)	Gagarin Open Air festival: Kaiser Chiefs, The Long Blondes, Good Shoes + special guests	Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Ελληνικού, Γήπεδο Baseball	40, 45/50 e
4.	10 Ιουλίου (Τρι)	Gagarin Open Air festival: Calexico, Sophie Solomon, Beirut, A Hawk And A Hawksaw	Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Ελληνικού, Γήπεδο Baseball	35, 40/45 e
5.	18 Ιουλίου (Τετ)	Fly Beeyond Festival: James, Air, Tori Amos	Ολυμπιακό Στάδιο	60 e
Τοτάλε:	Το γλιτώνω δεν το γλιτώνω το εγκεφαλικό:			200 e

Τι γίνεται τώρα..

Στους Beastie Boys δεν έχω εντρυφήσει, αλλά είναι αυτό που ξέρω ότι μάλλον θα γουστάρω πολύ, άσε που έχει λυσσάξει και το σύμπαν. Λείπει η Gogo από τέτοια;;; (Λείπει, λείπει!).

Cocorosie κόβω φλέβα. Δεν υπήρχε το σενάριο να έρθουν και να μην πάω. Δεν πάει να ξεκουφαθώ από τις κακοφωνίξ τσιρίδες που έχει ακουστεί ότι πετάνε στα live. Θα τα σκάσω για να το ακούσω!

Άκου λίγο

Επίσης, λυσσάω με τη συνολική καγκουριά που εκπέμπει η μπάντα των Kaiser Chiefs. Άσε που έμαθα ότι σε προηγούμενο Live τους εδώ στο Ελλάδα ήταν πολύ σούπερ! Καλά σε αυτό όμως δεν έχω συμμετοχή και από την παρέα. Άσε που θα είναι και γεμάτο 15 χρόνα!

Άκου και αυτό


Είναι και αυτός ο Beirut που θέλω να ακούσω τουλάχιστον δύο συγκεκριμένα τραγουδάκια του live!

Να, άκου ένα από τα δύο
Το αξίζει νομίζω, αλλά θα πρέπει να φάω στη μάπα τους Calexico που είναι νομίζω ολίγον τι κοιμήσιδες.


Καλά για τους James δεν υπάρχουν λόγια και συστάσεις. Εννοείται θα πάω.

Άκου το, έτσι για κλείσιμο,

Εδώ η βλακεία της βραδιάς αναμένεται να είναι η Tori Amos, αλλά.. κανείς δεν είναι τέλειος!

Εσείς, τιιιιι προτείνετε ; Να πάτε να ροκάρετε ΟΕΟ!