Ολική Καταστροφή

(Πάλι από Ενλευκώ το έμαθα, βάλτο να παίζει)


Θυμάμαι παλιά όταν πήγαινα γυμνάσιο, η ντροπή της τηλεόρασης ήταν από τις ειδήσεις και μετά, πιθανώς λόγω μη ποιοτικών σήριαλ. Και τα πρωινά τα κράζαμε αλλά ως εκεί, οτι και καλά απευθύνονταν μόνο στις νοικοκυρές.

Με μια άδεια ασθενείας από τη δουλειά (με το φόβο του ιού, δε θέλω να το σκέφτομαι) και με το κρεββάτι μου αγκαλιά, πλακώθηκα στη (δυστυχώς αγαπημένη μου) τηλεόραση και συνειδητοποίησα πως έχουμε καταφέρει ΟΛΗ τη μέρα, μέχρι να φτάσει η ώρα για να δεις κανά ποιοτικό σήριαλ (ναι αυτά ειναί η ποιότητα μας σήμερα) να υπάρχει αφθονία εκπομπών για μίζερες και κουτσομπόλες ψυχές σαν αυτή μιας άρρωστης (κυριολεκτικά και μεταφορικά):

08-10
Πρωινή Μελέτη
10-13
Όμορφος Κόσμος το Πρωί
10 με 1 μαζί
Καφές με την Ελένη
Πολύ Μπλα Μπλα
13-16
Κους κους το μεσημέρι
Σουπερ Σταρ
Ειδήσεις STAR
16-18
Αξίζει να το Δεις
Μεσημεριανό Εξπρές
Δέστε Τους
Φώτης Μαρία Live
18-20
Love Bites
Κάτι ψήνεται
Κεντρικό Δελτίο Star

Σε αυτή τη ζώνη, αν θέλετε μπορείτε να κάνετε την υπέρβαση. Εγώ φάνηκα δυνατή και είδα τα σήριαλ (Μυστικά της Εδεμ, Ζωή της άλλης κλπ)....

Unique!

La Roux και επιτέλους λίγη ποπ να μας αξίζει!
[Updated] Νεο λινκ να παίζει!

Ejekt 19/06/2009 Είμαστε και πολύ θεατράλε

Subways, Klaxons, Jarvis Cocker και Royksopp με σειρά εμφάνισης αλλά και αυξανόμενων εντυπώσεων.

Ο Jarvis τόσο αυθεντικός και με έμφυτη μοναδική κίνηση και οι Royksopp φρέσκοι και τόσο ανεβαστικοί που άμα δεν υπήρχε τόσο μεγάλη αργοπορία στο όλο σετ θα έλεγα πως ήταν ένα σούπερ φεστιβάλ.

Να σημειωθεί οτι είχε πάρα πολύ λίγο κόσμο, αλλά αυτό δεν ήταν καθόλου κακό απο την άποψη ότι:

- μπορούσες να ευχαριστηθείς στο χαλαρό τη μουσικούλα

- οτι γνωστούς ήταν να πετύχεις τους έβρισκες για πλάκα

- ήταν ευκαιρία να πάρεις το πολυπόθητο αυτόγραφο από το Φοίβο

- είχε αρκετή άπλα για να βγούν καλές φωτό:

Η αγαπημένη μου πάντα για το τέλος. Άβυσσος το μυαλό του άντρα.

By Lolek: Λίγο χρόνο ρε παιδιά

Είναι Έλληνας, είναι Πατρινός, με εκφράζει!
Ευχαριστώ.

Φωνή, κιθάρα, μπούκλα και μπαλκόνακια

και κάπως έτσι μεράκλωσα πάλι :)

Δε θέλω

Να κάνω οτι έκανα πριν να πάω στα Χανιά.
Γιατί εκεί ήταν τέλεια...

Στο λιμάνι ξημερώματα:


Και μετά το βόλτα στους αγρούς στο χωριό:

Να χαζεύεις τα πλατάνια και τα προβατάκια:

Και μετά να τρώς γιγαντοπατάτες και καλτσούνια και λουκούλειο τσιγαριαστό:

Και έπειτα καφεδάκι στο μικρό καφέ στο Κουμ Καπί των Χανίων:

Και ξανά μανά χάζεμα αλογάκια:

Και ξανά βόλτα στο λιμάνι με το γλυκό το φάρο:

Και το βράδυ να τραγουδάει ο Φοιβάκος στην Οκτάβα (25 ευρώ τραπεζάκι όταν στην Αθήνα είχα δώσει 50, για ολίγον τι μπουζουκοχώρο):

Όπου η Οκτάβα για να καταλάβετε την είχε δει πολύ μινιμάλ. Από τουαλέτες, σκηνή (φωτό πάνω) μέχρι και σκάλες (φωτό κάτω) το ντεκόρ αποτελούνταν από συρματόπλεγμα γεμισμένο με λευκές πέτρες (!).


Τι να μου πει τώρα η Αθηνίτσα μας... έκανα βόλτα με το ποδήλατο και μπορεί και να κρύωσα!

Make Noise, Make Love

Έχω κολλήσει....


Είμαι περήφανη γιατί είναι Έλληνας....

Το κοινό της Μαδόννας

Σιγά μην έκαναν όλοι αυτοί μαζί κέφι! Περί σχολίων επί της συναυλίας με καλύπτει απολύτως η Switchblade!
Να προσθέσω, αυτό το "Ου ου" που ήθελε να της απαντάμε πολύ το ευχαριστήθηκα που της το χαλάσαμε! Τι μας πέρασες κυρά Μαδόννα μου, μόγγολα;

Si tu as faim, prends le mien!

Οι Raphael και Jean-Louis Aubert σε ένα τραγούδι που έχω ακόυσει πολύ τελευταία στο ραδιόφωνο (Ενλευκώ ή Κόσμος δεν είμαι σίγουρη) και μου αρέσει πολύ!

Ειδικά εκεί που λέει:

Pour un simple morceau de pain (Για ένα απλό κομμάτι ψωμί)
Si tu as faim prends le mien (Αν πεινάς πάρε το δικό μου)

"Sur la Route"

Είμαι ευτυχισμένη...

Tέλοσπαντων εγώ δε φεύγω από την Αθήνα. Γιατί μπορώ να πάω ένα βράδυ στο Ηρώδειο.
Να με κατακλύσει το μπεζ της αρχαίας πέτρας.
Μπορώ εγώ η κατατρεγμένη νεοελληνίδα του 2008 να νιώσω περήφανη σαν αρχαία Ελληνίδα.

Μπορώ να δω τη Λένα Πλάτωνος και την Έλλη Πασπαλά, το Βασιλικό και τον Κωνσταντίνο Βήτα...
Και μπορώ να απορήσω πως κάποιοι άνθρωποι πορεύονται θαρραλέα και καινοτόμα και να τολμήσω να ονειρευτώ πως μπορεί να το κάνω και εγώ και αυτό.

Τρεις φορές τραγούδησε η Λένα Πλάτωνος την "Πρωτομαγιά" της φωνάζοντας:
"Είμαι Ευτυχισμένη!"
Απίστευτη ποπιά που αποδεικνύει οτι τελικά η Ελλάδα δεν είναι μόνο ποπ Χατζηγιάννης.
ps. Live ήταν πολύ πιο δυνατό!

πρωτομαγιά - λένα ...

Και μπορώ να είμαι σπίτι μου 12 η ώρα γεμάτη για μια δύσκολη μέρα στη δουλειά την επομένη.
Μένω Ελλάδα :)
Και τα στυλιστικά μας, όπως πάντα:

Έξαλλο αρχαίο γκομενάκι.

Στυλάτη κυρία, στυλάτος κύριος.

SEBASTIEN TELLIER: τι ωραία γαλλοελεκτροποπ!

Τελικά η eurovision δεν είναι και τόσο κακή! Γιατί έτσι μαθαίνεις κάτι παλικαράκια σαν τον Sebastien!

Καλοκαιρινότατος στη συμμετοχή της Γαλλίας στη Eurovision (Divine):


Και αυτό όλοι το έχουμε ακούσει και είναι δικό του (La Ritournelle):


Viva la France!

Η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία...

Είδα Cocorosie χτες, σιγά μην δεν πήγαινα! Ωραία ήταν, από ντύσιμο έσκισαν πάλι: η άρια, όπως φωνάζουμε αυτή που τραγουδάει τα σοπράνο μέρη, φόραγε μια υπερμεγέθη κόκκινη αμάνικη μπλούζα του μπάσκετ και απο πάνω ένα κολλητό χρυσό μπουστάκι, δημιουργώντας έτσι ένα τρελό φόρεμα (!!!)

Και αφού τελείωσαν, είπαμε να πάμε στο Γκάζι. Και εκεί εσυνομώτησε το σύμπαν! Περιμέναμε μια παρέα έξω από ένα μαγαζί, μας είχαν στήσει (αχ αχ) και εκεί που χαζέμαμε ωραία και καλά, να σου! Πέρασε ο Φοίβος! Ο Δεληβοριάκος! 

Χαλαρός και άνετος, με το μπουφανάκι του στην πλάτη, να βολτάρει όπως ακριβώς τον φαντάζεσαι στο "Αυτή που περνάει" χιχι!

Βεβαίως βεβαίως, στα δευτερόλεπτα που πέρασαν για να καταλάβω αν σίγουρα ήταν αυτός, είχαμε βρεθεί πίσω από την πλάτη του να του χτυπάμε τοκ τοκ την πλάτη. Παρενθετικά, κάτι τέτοιο δεν είχα κάνει ποτέ ξανά στη ζωή μου, αλλά εκείνη τη στιγμή με έπιασε το σύνδρομο της παιδούλας που θέλει να εκφράσει θαυμασμό και συμπαράσταση στον καλλιτέχνη και να ζητιανέψει, ω τη ντροπή, για ένα αυτόγραφο.

Το μόνο που έχω να πω είναι οτι ήταν υπερυγενέστατος, άνετος, φιλικός και άξιος της αύρας των τραγουδιών που γράφει. Αυτόγραφο δεν πήρα, ελλείψει στυλό, αλλά μου έμεινε η ικανοποίηση και το τρομερό συναίσθημα που σου αφήνει το να πεις το ευχαριστώ σου και το μπράβο σου σε έναν άνθρωπο που δε σε ξέρει αλλά σε έχει πλησιάσει τόσο πολύ με τα τραγούδια του.

Αν και λαικό, εδώ ένα απίστευτο κομμάτι με ΥπέΡοχουΣ στίχους :

Γιατί τελικά, η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία...

Ωραίο Νέο Αίμα

Ήθελα καιρό να πω μια κουβέντα για 2 κορίτσια που μου βγάζουν το ίδιο vibe και με ενθουσίασαν πολύ και οι δύο όταν τις πρωτοείδα/άκουσα:

1. Είδα το Juno, τι υπέροχη ταινία. Η Ellen Page τα δίνει όλα, απίστευτα τυπάδικη ερμηνεία για μια ταινία που πήρε και Οσκαρ σεναρίου (δικαίως πιστεύω, πολύ καλογραμμένο).

2. Από την άλλη, άκουσα τη  Soko (Stéphanie Sokolinski) πριν κανά μήνα και δεν μπορώ να ξεκολλήσω από την τρομερή και μπερδεμένη αγγλογαλλική προφορά με την οποία τραγουδά/μιλά στο κομμάτι "I'll kill her".

GoGo Girls!

Εσύ... τι συγκρότημα θα ήσουν?

Θα ήμουν Franz Ferdinand:

"Do you want to"


"Walk Away"


Θα ήμουν CAKE:

"Frank Sinatra"


"Dime"


Απαντήστε όλοι, με comment και με ποστ ακόμα καλύτερα!

Ωραία Βραδιά - Parov Stelar

Φτιάχνει ο καιρός και αρχίζουμε να γινόμαστε άνθρωποι σιγά σιγά και να πηγαίνουμε σε συναυλίες και γενικά να κάνουμε πράματα χαλαρωτικά και ΝΕΑΝΙΚΑ!

Την Παρασκευή πήγα και είδα τον/τους Parov Stelar που για να είμαι ειλικρινής δεν τους ήξερα αλλά άκουσα αυτό στο Youtube και είπα πήγαινε!

Στο support ήταν η Olga Kouklaki (ετσι στα αγγλικά την προμοτάρουν, μπες στο myspace της και άκου τα όλα!) την οποία είχα ξαναδεί μαζί με τους Nouvelle Vague και είναι απλά υπέροχη. Τα κομμάτια της είναι πάρα πολύ καλά, αλλά στο live αυτό της είχαν πολύ μέτριο ήχο. Δειτε τη με την πρώτη ευκαιρία!

Σε οτι αφορά τους Parov Stelar, ήταν πάρα πολύ παθιασμένοι, κεφάτοι και με το σαξοφωνίστα Markus Ecklmayr να κλέβει εντελώς μα εντελώς τις εντυπώσεις!

Το Planet Music Hall όπου έγινε το live ήταν πολύ πολύ ωραίο. Γλυκιά ατμόσφαιρα με ωραίο κόσμο και πολύ πολύ ζέστα.

Και το ενδιαφέρον αξεσουάρ της βραδιάς που έτυχε να δω γιατί είχε πολύ προσεγμένο κόσμο.

Call me, call me, I ll be there for you

REPEAT REPEAT REPEAT REPEAT REPEAT REPEAT REPEAT REPEAT

Γλιτσερό videoclip για ένα ΥΠΕΡΤΡΟΜΕΡΟ κομμάτι.

Οι άντρες, αν κάνουν υπομονή, επιβραβεύονται στο τέλος.

Τα γυναικόπαιδα όμως, πρέπει να τη βγάλουν με τα γλιτσομέλη της μπάντας.

Καλά, απλά ακούστε την τραγουδάρα, δυνατά!

Synch Fest 22_7

Πήγα synch την Κυριακή και ξέρω ξέρω, αν σας μιλήσω για άλλη μια συναυλία θα κάνετε εμετό! Αλλά οκ, για κανά μήνα περίπου θα ησυχάσετε από αυτά από μένα τουλάχιστον!


Σα πρώτο σχόλιο να πω οτι ήταν πάρα πολυ όμορφη η αίσθηση του να διασχίζεις σοκάκια σε ένα πολύ industrial αισθητικής χώρο, σα να είσαι σε νησάκι στις Κυκλάδες (σας έρχομαιιιι), και να σκας σε διάφορες μουσικές σκηνές. Να μπαίνεις σε κλειστούς χώρους και να γίνεται λε πανίκ, σα σε κλαμπ, ενώ έξω είναι μέρα. Η Τεχνόπολις είναι μια χαρά για τέτοια event.

Επίσης, τη μια μόνο μέρα που πήγα όλα φάνηκαν να δουλεύουν ρολόι. Και αυτό αξίζει να το αναφέρει κανείς. Κανένα παρατράγουδο, παρά τα πάμπολλα stages, ενώ τα συγκροτήματα σκάγανε στην ώρα τους και σε ανύποπτη στιγμή.

Καταρχάς είδα !!! Ναι σας λέω, είδα !!!! Τι;; Τι είδα;;; Μα τους !!! Διαβάζεται "Chk Chk Chk" (Τσκ τσκ τσκ) και γενικά είχα ακούσει κομμάτια μόνο από το κουλό site τους. Ήταν απλά φανταστικένιοι. Δυο τραγουδιστές: μια μαύρη - μπόμπα (kinder έκπληξη) με τρομερή φωνή και έναν άλλο που είχε τρομερή σκηνική παρουσία, κάτι φιγούρες πολύ τρελιάρικες, τις ξεπατίκωσα να τις κάνω τώρα στις διακοπές να γελάμε. Δεν χρειαζόταν να ξέρεις κανένα κομμάτι, πολύ ξεσηκωτικοί. Άκου αυτό και αυτό αν κάνεις κέφι.

Επίσης είδα Fisherspooner. Τι να πω, πολύ όργιο το συγκρότημα, τίποτα το συνταρακτικό πέρα από τα μπούτια του τραγουδιστή και 2 χιτ που έπαιξαν προς το τέλος. Είχαν και μια ομάδα χορού να τους συνοδεύει στη σκηνή, με κάτι κολάν που έφταναν μέχρι το λαιμό.. πολύ σέξυ.. αυτό το θέμα με το χορό πάνω στη σκηνή, δεν ξέρω, θέλει προσοχή, είναι ικανό να καταστρέψει ένα συγκρότημα. Δηλαδή οκ, γινόταν βαβούρα και αυτό ήταν αν μια τι άλλο καλό από άποψης ενέργειας, αλλά όχι και να νομίζεις οτι είσαι σε τσίρκο..

Και από κόσμο, ήταν φουλ γεμάτο με ατομάκια, δε πήγαινε άλλο δηλαδή! Πολύ ψαγμένες γκόμενες, άλλες με patchwork ζώνες, άλλες με πιστόλια (!) στις γάμπες, άλλες αμαζόνες, άλλες με σέξυ ψηλοτάκουνα πέδιλα. Οτι γουσταίρνει η ψυχή του καθενός.

Τοπ οφ δε τοπ εμφανίσεις: Ο νεαρός και η νεαρά. Μάλιστα βρίσκονταν πολύ κοντά στο χώρο, αλλά νομίζω σε διαφορετικές παρέες. Δεν ξέρω τι σκέφτηκαν όταν αντίκρισαν ο ένας τον άλλο. Μίσος ή έρωτα; Ειδικά η κοπέλα, τι να πω.. Το κολάν αυτό, ούτε τις απόκριες δε θα το έβαζα, ακόμα και αν το θέμα ήταν "όστρακα και αστερίες" και μου έδιναν και δώρο 100 ευρώ..

Το τιγρέ αντρικό παπούτσι συνελήφθη εν αγνοία μου, το είδα μετά.. Σας λέω είχε πολύ πράμα!

Και τέλος, άκουσα το live του LarryGus στο Synch, στον M.Hulot, και σκυλοζήλεψα! Πρέπει να ήταν πολύ τέλεια! Κατεβάστε το, θα εντυπωσιαστείτε!

Oustoudioulou reee Beastie Boyss

Γενικά είμαι πολύ της άποψης οτι το θέμα είναι να έχεις τα αρχ.., τις αρχές εννοώ, που πρέπει, είτε μιλάμε για έναν άνθρωπο είτε για ένα συγκρότημα είτε για ένα θεσμό είτε οτιδήποτε.

Και για μένα οι Beasties δεν τα είχαν στο Ejekt. Αλλιώς θα καθόντουσαν 5 λεπτά ακόμα θα μας έλεγαν και ένα από τα 2 τραγούδια για τα οποία ήρθε το 80% στη συναυλία τους και τώρα θα ήμασταν όλοι κομπλέ.

ΑΛΛΑ, δεν πειράζει.

Γιατί ο βλάχος ο έλληνας θα την βρει τη λύση του. Και γω τη βρήκα!



Playground live @ Lazy 20_7_2007

Δεν είχα πάει, αλλά τα σπάσανε έτσι!! Την επόμενη φορά όλοι εκεί!

Ου ρε Μπίστις, ου!!! Ο βλάχος είναι αλλιώς!

Senorita???

Πάει και αυτό. Και το λέω με την έννοια του οτι τα καταφέραμε. Χωρίς (πολλά) καραγκιοζιλίκια και ευτράπελα. Δώσαμε μια πολύ καλή εικόνα ως κοινό στη χτεσινή συναυλία των James.

Η σκηνή που είχε στηθεί.

Η Tori Amos, εμφανίστηκε μέσα στη ζέστη, παρόλα αυτά ήταν απλά συγκλονιστική. Δεν την είχα σε καμία υπόληψη, τη θεωρούσα βαρετή, ωστόσο όσο την έβλεπα live θυμάμαι οτι είχε κολλήσει η λέξη "εμπνευσμένη" στο μυαλό μου. Φοβερή σκηνική παρουσία παρά το οτι ήταν συνέχεια στο πιάνο, απίστευτη φωνή και πραγματικά είναι απορίας άξιο τι είχαν κατά νου οι διοργανωτές όταν αποφάσιζαν να τη βγάλουν να τραγουδήσει στις 7 το απόγευμα ντάλα μέρα.. Και πάλι κυρία όμως η Tori!

Οι Air βγήκαν πιο μετά, ίσως στην καλύτερη ώρα της συναυλίας, από άποψης ζέστης και συνθηκών. Πολύ καλοί στις εκτελέσεις αλλά πολύ συγκρατημένοι, πολύ elegant, πολύ merci beaucoup κλπ κλπ. Ήμασταν που ήμασταν έτοιμοι να λιποθυμήσουμε χωρίς νερό (που να περιμένεις 40 λεπτά στην ουρά - αίσχος) , δε βοήθησαν καθόλου για να την παλέψουμε μέχρι να βγουν οι James.

Περιμένωντας για τους James που εμφανίστηκαν κατά τις 10 και μισή, το κοινό έπαιξε με την μπάλα σπόνσορα, που ευτυχώς δεν έφτασε ποτέ από πάνω μου γιατί θα μου προκαλούσε πανικό!

Και βγήκαν, και τα είπαν και ήταν καταπληκτικοί. Και ο Tim Booth ήταν πάρα μα πάρα πολύ καλός, με την κλασική του ανατολίτικη και περιστροφική κινησιολογία. Σε μια φάση μου ήρθε έκλαμψη οτι μου θυμίζει απίστευτα τον Γκάντι!! Και έκανε τη βόλτα του και αυτός πάνω στους ώμους του κοινού και ανέβασε 10 ατομάκια από το κοινό στη σκηνή για να χορέψουν σε ένα κομμάτι που τα έσπαγε αλλά δεν ξέρω ποιο ήταν (κανείςς;;;)!

Τα κομμάτια που έπαιξαν ήταν πολύ καλά επιλεγμένα και ακούσαμε και 2 ή 3 ακόμη υπό επεξεργασία καινούργια τραγούδια που μου άφησαν πάρα πολύ θετική εντύπωση για πρώτο άκουσμα.

Τεράστιο φάουλ: Δεν έπαιξαν το Senorita. Αδικαιολόγητο. Αδικαιολόγητο. Αποτελεί αιτία τσακωμού! Ταΐστε το λαό που πεινάει γαμώτη μου!

Να τα και τα μοντελάκια μας!