Showing posts with label πείνα. Show all posts
Showing posts with label πείνα. Show all posts

Friday, September 14, 2007

Chez Lucien!!!

Γαλλικό εστιατόριο στα Πετράλωνα (Τρώων 32). Μικρό, ζεστό, φτηνό. 20 ευρώ το άτομο. Αυτά ήξερα για το Chez Lucien και είπαμε με την παρέα να πάμε να δούμε τι γίνεται εκεί πέρα.


Δείτε αυτή τη φωτό. Περίεργη αυτή η πεσμένη καρέκλα ε; Θα σας πω μετά.





Πράγματι, με 20 ευρώ το άτομο μπορείς να φας ένα ορεκτικό, ένα κυρίως πιάτο και ένα γλυκό (ή καφέ ή ποτό αν είσαι βλάκας). Και έχεις να διαλέξεις από ένα περιορισμένο αριθμό πολύ ενδιαφέροντων όμως πιάτων για την κάθε μια από αυτες τις κατηγορίες. Ενδεικτικά, κάτω βλέπετε 2 από τα κυρίως πιάτα και τα 2 γλυκά που διέθετε εκείνη την ημέρα το κατάστημα.


Τα φαγητά όλα ήταν πάρα πολύ νόστιμα, σε πολύ καλές ποσότητες και κυρίως πολύ ποιοτικά. Και υπάρχουν ωραιότατα φτηνά γαλλικά κρασιά. Για μια τετραμελή παρέα ανεβαίνει το κόστος στα 23 περίπου ευρώ το άτομο (με 1 μπουκάλι). Μια χαρά νομίζω για ένα πλήρες γέυμα σε ένα γαλλικό εστιατόριο πολύ συνεπές ως προς την κουζίνα του.




Ψάχνωντας στο διαδίκτυο είδα οτι τα γαλλικά εστιατόρια στην Αθήνα (που είναι άλλα 4-5) έχουν τιμή περίπου 40 ευρώ ανά άτομο. Από αυτή τη σκοπιά, η σχέση value for money είναι άψογη!






Ξαναδείτε αυτή τη φωτό, είναι η ίδια με πριν. Μόνο που αυτή είναι η κανονική. Γιατί αυτό είναι το ταβάνι στο Chez Lucien! Αν κάποιος ήταν πιο παρατηρητικός θα είδε οτι στην πρώτη υπάρχουν κάποια αφύσικα πράγματα, όπως πχ. το ανεξήγητα τοποθετημένο air condition σχεδόν κολλητά στο πατωμα.
Ο φωτισμός στο Chez Lucien προέρχεται από τα κηροπήγια που βρίσκονται τοποθετημένα στα ανάποδα στο ταβάνι κολλημένα τραπεζάκια!





Να πάτε, πιστεύω θα σας αρέσει και σας πολύ. Μόνο μην πάτε πολύ αργά, γιατί είναι μικρό και κρατήσεις δεν γίνονται! Επίσης, ένα θεματάκι με το πάρκινγκ στην περιοχή υπάρχει...

Monday, March 26, 2007

Μην το κάνετε στο σπίτι! Απαραίτητη η γονική συναίνεση (Χ)

Έχω αναγάγει το θέμα "Τι να φάω στη δουλειά" σε διπλωματική. Όχι ότι σοφίστηκα κάτι σπουδαίο , αλλά το έχω συζητήσει τόσο πολύ που θα μου άξιζε κάτι σε πιστοποίηση έστω!
Υπήρξαν τα στάδια:
  1. "Δεν τρώω τίποτα, θα φάω το απόγευμα στο σπιτάκι το καλό φαγητό της μαμάκας" (Ίσον = γυρίζω σπίτι και δε βλέπω μπροστά μου από την πείνα, τρώω όλο το καλό ψυγειάκι της μαμάκας!)
  2. Πλακώνομαι στα τσάγια, καφέδες, άντε και κανά γιαουρτάκι ώστε να φάω σαν πολιτισμένο ον μετά στο σπίτι (Ίσον = και πάλι ψωμολυσάω και πάλι κάνω επίθεση στο ψυγείο, απλά και τα δύο με μικρότερη ένταση)
  3. Φέρνω φαγητό από το σπίτι στο μπολάκι (Ίσον = Ξεπερνάω τις αναστολές στο γραφείο και μασαμπουκιάζω με την ησυχία μου! Οι άλλοι που τρώνε τις πίτσες και τα σουβλάκια στα μούτρα μου είναι καλύτεροι?)
Αυτή την περίοδο βρίσκομαι στο στάδιο 3 και είμαι καλά. Παρόλα αυτά, κατά περιόδους, ελλείψει σπιτικού - μαμαδίσιου φαγητού (άνευ μπολακίου - άουτσ - δηλαδή) και σε συνδυασμό με την άρνηση να πλακωθώ σε βρωμερές λαδωμένες και λιπαρές τυρόπιτες, και επίσης την τεμπελιά μου (που είναι μεγατόνων), το ρίχνω στην ακόλουθη "λιχουδιά" των 5 λεπτών (διάρκεια προετοιμασίας και "εξαφάνισης").



Τα περιεχόμενα είναι απλά: Κέτσαπ και φρυγανιά (ενίοτε αντί της φρυγανιάς βάζω παξιμάδι, αλλά εκεί θέλει και νεράκι για να μη σπάσετε κανά δοντάκι).