Η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία... (2)

Σκεφτόμουν σήμερα αυτό που εμείς οι νεολαίοι βλέπουμε τους πιο γέρους πάντα με μια απέχθεια, όχι ως προς το άτομο τους, αλλά ως προς το πως είναι. Αυτό που λέμε το πως καταντάει ο άνθρωπος, όχι μόνο τα γηρατειά, τις καμπούρες, την ασχήμια, τα αχ και τα βαχ, αλλά αυτό που παύεις να είσαι φρέσκος και μοντέρνος, το ισοδύναμο της νεότητας δηλαδή.

Από την άλλη, και αυτοί όταν ήταν νέοι ήταν μοντέρνοι, μια χαρά emo ήταν. Δεν μπορεί, όλοι σκάγατε στα γέλια όταν βλέπατε στις παλιές φωτογραφίες τους γονείς σας με τα μαλλιά σα playmobil οι μπαμπάδες και με τις τζιν φούστες με κεντημένους ήλιους οι μαμάδες. Και τι έγινε και σιγά σιγά και το σταμάτησαν αυτό το χαρούμενο και νεανικό ντύσιμο?

Έπιασαν δουλειές, κάνανε παιδιά, έγιναν μαμά και μπαμπάς, πήραν βαθμούς από το σχολείο, πήγαν το παιδί στο γιατρό, πήραν προαγωγή, έχτισαν σπίτια. Ε και όλα αυτά προστάζουν μια σοβαροφανή εμφάνιση.

Όλο αυτό με απασχόλησε όταν συνειδητοποίησα οτι θα είχε πολύ πλάκα να δούμε πως θα ήταν τα σημερινά emo παιδάκια να γεράσουν και να παραμείνουν emo! Θα είχε πολύ πλάκα, αν και το άσπρο playmobil μαλλί έρχεται σε αντίθεση με τη φιλοσοφία των emo!

Στο πνεύμα όλων αυτών, με κάνουν πολύ ευτυχισμένη, σχεδόν εκστασιάζομαι από το θαυμασμό μου, όποτε βλέπω αυτά τα χαρούμενα "νιάτα" εκεί μπροστά από τον Άλιμο να χαίρονται τη ζωή τους, να την πίνουν ρε παιδί μου με μπόλικο αλατάκι!

Κυρία με τρομερό στράπλες μαγίω, συνοδευόμενο από σούπερ πορτοκαλί κολιέ και καραμαυρισμένη Μάη μήνα, τα λέει με τον αντρούλη της.

Πιο δίπλα, οι φίλες της τα λένε στρωμαστάδα στην παραλία με περιποιημένα τα κεφαλάκια τους! 

Γιατί, για μια ακόμα φορά:

Η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία...

Δεν έχω πίεση!

Που πάει ο άνθρωπος, σε τι κόσμο θα έρθουν τα παιδιά μας?

Τι έπαθε αυτή θα λέτε, αλλά μόλις γύρισα στο λατρεμένο μου σπιτάκι από το νοσοκομείο. Έκανα επέμβαση αδιάφορων για εσάς λεπτομερειών αλλά με αποτέλεσμα stylish τυλιγμένο κεφάλι τενίστριας. Πολύ μου πήγαινε θα το υιοθετήσω και τώρα το καλοκαίρι να είμαι τυλιγμένη με τουρμπάνι!

Τελικά, that girl needs therapy και είμαι 25 χρονών και έχω κάνει ήδη 4 εγχειρήσεις για άσχετα πράγματα που ανακαλύπτει ο κάθε άνθρωπος για το σώμα του και την κεφάλα του έτσι στο πουθενά!

Το μόνο σίγουρο είναι οτι πίεση δεν έχω. Είναι κάτι και αυτό!

Και τι περίεργο αυτό το συναίσθημα που μέσα σε μια μέρα εξοικειώνεσαι τόσο με την κοπέλα του διπλανού κρεββατιού μέχρι και που μιλάς για τα πιο προσωπικά πράγματα. Αλλά μετά που φεύγεις, είσαι τόσο ανακουφισμένη δεν θα τη δεις άλλο και αυτή εσένα και τον πόνο σου, γιατί και αυτός τελειώνει.

Τέλοσπαντων, είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι σπιτάκι μου!

Φυσικά, έτσι για διάλλειμα στο νοσοκομείο χτύπησα και μια φωτό ενός τελείως χάλια παπουτσιού!

Αντε, στην υγειά μας!

Μωβ + Converse = Μόδα

Τρελά έντονη αντίθεση, όλα μωβ της μοδός πάνω και τσακ το καταπράσινο, ΑΛΛΑ converse παπουτσάκι από κάτω. Αν ήταν οτιδήποτε άλλο θα ήταν γελοίο, αλλά με αυτό, αυτό που βλέπεις σου φαίνεται απλά μοντέρνο και φυσικά alternative.

Πολύ ελπιδοφόρο ντύσιμο για κομμωτή. Προχωρημένο παντελόνι, και έτσι ελπίζεις οτι όλο και κάτι ενδιαφέρον θα σκεφτεί να φτιάξει στην κεφάλα σου!

Αν τα αξεσουάρ δεν ήταν μωβ θα έλεγες, μου θέλει και κολάν το μπριζολάκι! ΑΛΛΑ, με ένα μωβ ξεχνιέσαι.. (τέρμα τα άρλεκιν)!

Ένα κόκκινο φιογκάκι στα converse σου και όλοι ξέρουν οτι είσαι ένα emo κοριτσάκι, που εντάξει δεν είσαι και τόσο στενοχωρημένο. Πολύ χαριτωμένο το βρήκα!

Φάιναλι, αν δεν έχεις σπάσει το πόδι σου ή δε χορεύεις στο Fame ή δεν είσαι άλογο, τότε την κάλτσα την φοράνε από μέσα! Κυρίως αν είναι Σάββατο βράδυ!

Η Γωγώ δεν ξεχνά!

Αλο Αλο! Περαστική και πάλι από τη ζέστα του μπλογκ μου, και είναι αλήθεια πως μου λείπει πολύ..!

ΑΛΛΑ, επί της ουσίας και συντόμως.

Τρομερένιος παππούς, μάγκας και τσίφτης. Με τη σακκακιά του, τη γραβατούλα του, τη δερμάτινη τσαντούλα του, το μπεγλεράκι του και βέβαια την περιποιημένη κοτσιδούλα του.

Απ' ότι φαίνεται η Τάμτα είναι ένα είδωλο που ασκεί τρομερή επιρροή σε όλες τις ηλικίες!

Η συγκεκριμένη φωτογραφία χάνει τόσο πολύ απο το να το έβλεπες live.. Σημειώσατε οτι το ξεβαμμενέ μαλλί κατέληγε πάνω σε πυραμίδα τεχνοτροπίας που θα ζήλευε και η Amy Winhouse!

Και για το τέλος, το καλύτερο (μου!). Πήγα στο Φοιβάκο, το Δεληβοριά. Ήταν πολύ πολύ πολύ ωραία! Παίζει στο Ζυγό (στην Πλάκα) Δευτερότριτα, είσοδος 15 ευρώ (10 φοιτητικό) με ποτό και το πρόγραμμα κρατά από τις 10 πάρα τέταρτο μέχρι 1 παρά τέταρτο. Τεράστιο, χορταστικό και διασκεδαστικό. Με πολύ μεγάλη μπάντα (βλέπε φωτό) και ωραίες ενορχηστρώσεις. Αν δεν τον μισείς, πήγαινε να τον δεις, ευκαιρία είναι, τσάμπα πράμα!

Φιλάκια και τα λέμε (απρόσμενα :)