Monday, August 31, 2009
Thursday, August 20, 2009
Τζιά ή Κέα, έλα με παρέα
Η πρώτη μου καλοκαιρινή εξόρμηση ήταν στην Τζιά και δεν έχω να παραθέσω οφθαλμόλουτρο παραλιών και γραφικοτήτων γιατί απλά ήμουν πολύ λιώμα για να κυνηγάω τέτοια εσταντανέ.
Το ξεκαθαρίζω για να μη θεωρηθεί πως αυτά λείπουν από τη γλυκιά και ανέμελη Τζιά που συνιστώ ανεπιφύλακτα για ολιγοήμερες αποδράσεις, συνοδεία όμως αμαξιού που δεν το πολυλυπάσαι (πολύ χωματόδρομος, η παραμονή στο νησί μετριέται από τα στρώματα σκόνης του αμαξώματος).
Καθαρά νερά σε οργανωμένες και μη παραλίες, καλό φαγητό αλλά ακριβό και γενικά μια πολύ εντυπωσιακή αίσθηση οτι στο νησί είμαστε λίγοι, παρά το οτι ήταν 15 Αύγουστος, πράγμα πολύ χαλαρωτικό.
Και πέρα από τα βασικά, η χώρα της Τζιάς, η Ιουλίδα, στην ενδοχώρα του νησιού και πολύ ψηλά με θέα στο απέραντο της θάλασσας ήταν το κερασάκι στην τούρτα καθώς θύμιζε χειμερινό προορισμό (σαν το Πήλιο) πράγμα που δεν περιμένεις να συναντήσεις σε ένα κυκλαδίτικο νησάκι.
Το λοιπόν:
Τα (μισητά) σύγχρονα crocs μαζί με τα αγαπητά αρχαία σανδάλια κάνουν παρέα.
Μερικά συμπαθητικά γραμματικά στυγμιότυπα:
Για το τέλος, τρομερένιο τουρμπάνι ενώ για τους πιο παρατηρητικούς η στιγμή αυτή είχε μια πιο ενδιαφέρουσα ενασχόληση:
Πάω Αντίπαρο αύριο! Αν έχετε καμία οδηγία να δώσετε περιμένω!
Το ξεκαθαρίζω για να μη θεωρηθεί πως αυτά λείπουν από τη γλυκιά και ανέμελη Τζιά που συνιστώ ανεπιφύλακτα για ολιγοήμερες αποδράσεις, συνοδεία όμως αμαξιού που δεν το πολυλυπάσαι (πολύ χωματόδρομος, η παραμονή στο νησί μετριέται από τα στρώματα σκόνης του αμαξώματος).
Καθαρά νερά σε οργανωμένες και μη παραλίες, καλό φαγητό αλλά ακριβό και γενικά μια πολύ εντυπωσιακή αίσθηση οτι στο νησί είμαστε λίγοι, παρά το οτι ήταν 15 Αύγουστος, πράγμα πολύ χαλαρωτικό.
Και πέρα από τα βασικά, η χώρα της Τζιάς, η Ιουλίδα, στην ενδοχώρα του νησιού και πολύ ψηλά με θέα στο απέραντο της θάλασσας ήταν το κερασάκι στην τούρτα καθώς θύμιζε χειμερινό προορισμό (σαν το Πήλιο) πράγμα που δεν περιμένεις να συναντήσεις σε ένα κυκλαδίτικο νησάκι.
Το λοιπόν:
Τα (μισητά) σύγχρονα crocs μαζί με τα αγαπητά αρχαία σανδάλια κάνουν παρέα.
Μερικά συμπαθητικά γραμματικά στυγμιότυπα:
Για το τέλος, τρομερένιο τουρμπάνι ενώ για τους πιο παρατηρητικούς η στιγμή αυτή είχε μια πιο ενδιαφέρουσα ενασχόληση:
Πάω Αντίπαρο αύριο! Αν έχετε καμία οδηγία να δώσετε περιμένω!
Wednesday, August 12, 2009
Sunday, June 21, 2009
Ejekt 19/06/2009 Είμαστε και πολύ θεατράλε
Subways, Klaxons, Jarvis Cocker και Royksopp με σειρά εμφάνισης αλλά και αυξανόμενων εντυπώσεων.
Ο Jarvis τόσο αυθεντικός και με έμφυτη μοναδική κίνηση και οι Royksopp φρέσκοι και τόσο ανεβαστικοί που άμα δεν υπήρχε τόσο μεγάλη αργοπορία στο όλο σετ θα έλεγα πως ήταν ένα σούπερ φεστιβάλ.
Να σημειωθεί οτι είχε πάρα πολύ λίγο κόσμο, αλλά αυτό δεν ήταν καθόλου κακό απο την άποψη ότι:
- μπορούσες να ευχαριστηθείς στο χαλαρό τη μουσικούλα
- οτι γνωστούς ήταν να πετύχεις τους έβρισκες για πλάκα
- ήταν ευκαιρία να πάρεις το πολυπόθητο αυτόγραφο από το Φοίβο
- είχε αρκετή άπλα για να βγούν καλές φωτό:
Η αγαπημένη μου πάντα για το τέλος. Άβυσσος το μυαλό του άντρα.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
