Πλύσου και φόρα το, αν μπορείς!

Τι είναι ο άνθρωπος, ένα τίποτα, ένα εξαρτημένο ον!

Γυρίζω σήμερα μετά κόπων και βασάνων και λέω άντε ας πάω γυμναστήριο. Γνωρίζοντας εκ των προτέρων οτι νερό δεν έχει, μέχρι νεωτέρας. Λέω έτσι κι αλλιώς βρωμίλω είσαι, αντε πήγαινε να υπερβρωμιλιστείς.
Πάω και εκεί που κάνω διάδρομο ξαφνικά μαρμαρώνουν όλα, σβήνουν τα φώτα, μόνο που δε σκοτώθηκα. Έπεσε ο γενικός και μείναμε να κάνουμε γυμναστική με τα φώτα ασφαλείας. Τρε ρομαντίκ.
Πάει και το σχέδιο για ντουζ στο γυμναστήριο. Καθότι η διακοπή νερού αφορά όλοοοο το Μοσχατάκι. Πέραν των μαύρων μεσάνυχτων (που μόλις είδα στο Mega) που επικρατούσαν. Πόσο αστείο μου φάνηκε που όλοι μας μέσα στο γυμναστήριο ενώ ξέραμε οτι δεν είχε νερό καθόμασταν εκεί και ιδρώναμε. Πόσα προβλήματα να λυθούν γυρνόντας σπίτι.
Πίσω στο σπίτι, ψάχνωντας πως θα καθαριστούμε από τη μπίχλα βρέθηκε μια βρύση στην πιλωτή της πολυκατοικίας που ως δια μαγείας έβγαζε νερό.
Και εδώ φαίνεται η χρησιμότητα των διακοπών στο χωριό-χωριό στα βουνά της Κρήτης, όπου οι λέξεις μπανιέρα και ντουζ ή ζεστό νερό (ξουτ) είναι κορακίστικα.
Κατσαρολικά και λοιπά μπουκαλάκια και βουρ στη βρύση. Σα να πηγαίνουμε στο πηγάδι.

Και μετά κάνε μπάνιο με την κατσαρόλα. Και με το μπρίκι του καφέ να ρίχνεις τις δόσεις του νερού με το μαλακό. Γιατί είναι επιστήμη το να κάνεις έτσι μπάνιο. Μετράς και την κάθε σταγόνα, το που θα πάει, το πόσο γρήγορα.

Η ουσία είναι οτι χωρίς το νερό, πολύ πολύ δύσκολα τα πράματα. Νομίζουμε οτι το ρεύμα είναι το ζήτημα όλων, αλλά χωρίς το νερό στεγνώνει ο εγκέφαλος.
Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Και επειδή έτσι κι αλλιώς το θέμα ήταν "υγρό" ας το ολοκληρώσουμε από σεξιστικής άποψης.
Ερωτώ τους γνώστες, τους έμπειρους. Τι εσώρουχο είναι αυτό;

Ελπίζω να είναι φανερή η αναλογία σε σχέση με το χέρι. Στα αυτιά το φοράνε??

Θάνατος Στο Σταθμό

Μαζικές δολοφονίες καταγραφηκαν στο σταθμό του Μοσχάτου και υπάρχουν πολλες υποψίες ότι πρόκειται για μεγάλη συνομωσία που έχει εξαπλωθεί στους σταθμούς ολόκληρου του δικτύου του ηλεκτρικού.
Όπως όλες οι δολοφονίες, και αυτές λαμβάνουν χώρα τις νυχτερινές ώρες και το πιο σημαντικό, πάνω από τις μύτες των ανυποψίαστων βιαστικών επιβατών.

Πολύ άσχημος τρόπος να πεθάνεις νομίζω.

Ζήσε αλλιώς, ενώ είσαι εδώ!

Μπορεί να ζούμε στην Αθήνα, αλλά σίγουρα δεν είναι θέμα χρημάτων το ΠΩΣ ζούμε στην Αθήνα. Η δουλειά είναι δουλειά, λίγη ή πολλή, καλή ή κακή, δύσκολη ή εύκολη.
Η ζωή μας και το αν την περνάμε καλά βασίζεται πιστεύω στο σπιτάκι που μένουμε. Και δεν έχει σημασία το που, και το πόσο μεγάλο είναι αλλά το πόσο με αγάπη και έμπνευση είναι φτιαγμένο.
Όπως αυτό που βρίσκεται στην πλατεία Αμερικής, περιοχή που έχουν κάνει κατάληψη οι μετανάστες και θεωρείται μη προνομιούχος.
Όλα φτιαγμένα με μεράκι και προσωπική εργασία. Ο ορισμός της "μεταποίησης".

Να μας λείπουν τα ΙΚΕΑ.

Τι ΧΑΡΑ!

Πλέον έχω ίντερνετ σπίτι! Με μπόλικη ταχυτητούλα! Με ασύρματο ρουτεράκι! Με έναν iMacouli γλύκα σκέτη.

Όλα είναι έτοιμα ώστε να μπορέσω να ξεκινήσω και γω να μπλογκάρω.

Σε λίγο καιρό θα αρχίσω να διαβάζω όοοοοολα αυτά τα ποστ που έχασα τόσο καιρό.

Ελπίζω να είστε όλοι καλά, όπως σας άφησα. Αλλά αυτό θα το ανακαλύψω!