TARICOMIC

Ήρθε η ώρα να γίνει blogger και να με αφήσει στην ησυχία μου και στα παπούτσια μου.

Ποιός;; Ο bro!

Μετά από λαική απαίτηση για αυτονομία (άτσααα) το αίτημα έγινε δεκτό. Γιατί εμείς τηρούμε τις υποσχέσεις μας (πίνω λίγο νερό τώρα, ενώ εσείς φωνάζετε ρυθμικά από κάτω: GOGO GOGO).

Ανοίγουμε και σας περιμένουμε στο taricomic.blogspot.com και επειδή είμαστε και πολύ μαρκετίστες, έχουμε και δωράκι:

Πάρτε και ένα κοντινό να δείτε τη σταυροβελονιά στα σύνορα της γραβάτας! χαχαα!

Πρόκειται για κλασική εναλλακτική, εργασιακή στολή. Τη φοράς και κανείς δε μπορεί να σου πει οτι ήρθες απεριποίητος στο γραφείο!

Το πρώτο ποστ στο taricomic θα χαρίζει την κάτωθι χειροποίητη μπλούζα, διαχειρός ΤΑRI (χοχο).

Νικητής θα ανακυρηχθεί όποιος κάνει πρώτος comment (όχι εδώ αλλα στο taricomic εεε)! Θα επικοινωνηθούμε και θα τηνελάβει!

Το μέγεθος είναι Large και κάνει καλύτερα για άντρα, αλλά τα γκομενάκια μπορείτε να την κερδίσετε και να τη δώσετε σε γκομενάκιον!

Αυτά και έχετε το νου σας!

Κενωνία ώρα μηδέν

Στο σταθμό του Μοσχάτου υπάρχει μια συγκεκριμένη άστεγη ηλικιωμένη γυναίκα που τη βλέπω να κυκλοφορεί πολύ συχνά στα πέριξ και συνήθως συνοδεύεται από ένα σκυλί. Μια συνηθισμένη εικόνα που έχει πάψει να με/μας συγκινεί εδώ και καιρό.

Την τελευταία φορά που την είδα όμως μου τράβηξε την προσοχή κυρίως γιατί μου φάνηκε οτι αυτό που είδα ήταν πολύ σουρεάλ.
Δεν ήταν μόνη της, αλλά είχε παρέα μια άλλη ηλικιωμένη κυρία η οποία υπέθεσα ότι ήταν επίσης άστεγη.

Η δική μου κράταγε μια τεράστια τσάντα από τα Notos ενώ η φίλη της φόραγε πορτοκαλοκόκκινο μοκασίνι και τιγρέ μαντήλι! Το όλο στήσιμο, το σταυροπόδι με έκανε να σκεφτώ οτι υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να είναι δυο φίλες που τα λένε στο παγκάκι λίγο μετά τις αγορές τους. Τι ειρωνικό σκέφτηκα!

Πλησίασα για να τις βγάλω φωτογραφία και άκουσα το διάλογο μεταξύ τους:

Τιγρέ μαντήλι: Στη σειρά τα έχει τα πλυντήρια η νύφη μου! Εδώ το πιάτων, εκεί το ρούχων. Όχι σαν εμάς τότε! (και να κοπανάει το μπαστούνι)
Notos: Έχουν αλλάξει τα πράματα...
Τιγρέ μαντήλι: (εξαγριωμένη) Γιατί ποιός πλένει πιάτα σήμερα;; Πλένεις εσύ πιάτα;; Στο πλυντήριο δεν τα βάζεις;;;

Τελικά, ή τα φαινόμενα απατούν ή το άστεγος σήμερα δε σημαίνει αυτό που ξέραμε κάποτε.

"Τα σκίτσα του bro"

Το τελευταίο που βλέπετε από εδώ. Σύντομα, περισσότερα!

Πάλι στο δρόμο, με κόπο και ιδρώτα!

Έχουμε νέα κολεξιόν! Το λοιπόνε...

Να σημειώσουμε αρχικά οτι η νεαρά από τα αριστερά εσυνοδευότανε... Ίσως στα πλαίσια του ερωτικού καλέσματος έβαλε το αραχνί καλτσάκι (καλσόν δεν άντεχε, έκανε και ζέστα, μη το παραχέσουμε!)

Η απο κάτω της πάλι ένα κρύο το ένιωσε στη μεσούλα της όταν πήγε να βγεί από το σπίτι και σου λέει, δε βάζω και εκείνη τη τζιν τη φούστα που ξέθαψα από τη ντουλάπα προχτές και τη φόραγα πριν 10 χρόνια!

Η τέρμα δέξια μαντάμ ήταν πιο πρακτική: Βάζω το κολάν, τι να βάλω όμως απο πάνω, μη βγω και με τον κώλο έξω! Κοτζάρω λοιπόν ένα ωραίο σεντονάκι, ωπ και μια φούξια κορδελίτσα, μια χαρά! Μπάζει λίγο αλλά δε βαριέσαι, εκεί είναι το μυστήριο!

Τέλος, να καταχωρηθεί στα πρακτικά: βρέθηκε το χαμένο ομπρελίνο της Κάντυ Κάντυ!