Make Noise, Make Love

Έχω κολλήσει....


Είμαι περήφανη γιατί είναι Έλληνας....

Γυναίκες

Αυτά τα πλάσματα..!

Μέσα σε ένα παγερό πρωινό του Φεβρουαρίου πηγαίνοντας προς τα βόρεια της Αθήνας συνάντησα διαδοχικά αυτές τις εμφανίσεις...


Κυρία σε φούλ animal version. Δερμάτινο με γούνα και τυπωμένη animal print τιγρέ τσάντα.



(Καλέ) κυρία με φρικτές μπότες αγοράζοντας το στυλάτο της καφέ.



Νεαρά rocknrolla με καλοκαιρινό (!οχι δεν ήταν η μέρα για τέτοια!) και μπότα του μέτρου γιατί κάνει και λίγο κρύο στα χαμηλά στρώματα!

PS: Blogger.com θα πεθάνεις. Κάποια μέρα θα σε παρατήσω για τα καλά!

To blog το Ναυάγιο

Μιλάγαμε με τον tsita περί Αρλέτας και όταν είδα το ποστ που έλεγε οτι αφιερώνει το "Μπαρ το Ναυάγιο" στο blog μου, πήγε αμέσως ο νους μου στο κακό. Σπόντα για την εγκατάλειψη!
Δεν ήταν, αλλά ο συνειρμός μου φάνηκε πολύ καλός γιατί έτσι που το έχω αφήσει το καημένο...

Πως περνάει ο καιρός και ο άνθρωπος αλλάζει πρωτεραιότητες (οι αγάπες όμως μένουν). Τελευταία οι αναδρομές στο παρελθόν είναι πολλές (πως ήμανε και πως έγινα) και ήρθε και έδεσε με μια φωτογραφία που βρέθηκε στο φέσιμπουκ από το φροντιστήριο!
Δεν είχα ποτέ καμία, ούτε ήξερα πως υπήρχε και τα πρόσωπα των συμμαθητών μου κόντευα να τα ξεχάσω!

Και επειδή νόμιζα πως ήταν ιδέα μου, επιβεβαιώθηκαν οι υποψίες μου: όλοι τότε ήμασταν ακόμα παιδιά! Λύκειου αλλά παιδιά. Τα ρούχα μας, τα αξεσουάρ μας, οι φάτσες μας το δείχνανε!
Σήμερα τα παιδιά δεν ειναι έτσι, αλλά μήπως μεγάλωσα και μου φαίνονται και μένα έτσι σα μεγαλοπαιδιά;

Αλλά τι μεγάλωσα; Αφού πάλι για διάβασμα πάω !

Ξωτικά, Δώρα, Ξόρκια και Κορδέλες!

Ξωτικα τριγύρω μας
Υπέροχα μαγαζάκια στο Μοσχάτο
Να πάρεις δωράκι και να μη θες να το δώσεις (ή έστω να κρατήσεις τη χειροποίητη σακούλα)
Ξόρκια Μαγισσών στο Γκάζι
Βελουτέ, κορδελέ παπούτσια της μοδός (όχι για πολύ ελπίζω ε :Ρ)